زندگی خالی نیست...
مهربانی هست... سیب هست... ایمان هست...
این عشق است که مارو وادار به بندگی می کنه... عشق مادر است در وجود بچه و عشق پدر است در وجود بچه که بچه را وادار می کند به اطاعت امر پدر و مادر... چیز دیگر نیست... مست و پریشان توام موقوف فرمان توام اسحاق قربان توام این عید قربان است این ... باید ببینیم بد بینی چیه؟ و چرا بوجود می آد؟ از لحاظ روان کاوی اگر بدبینی به یه شدتی برسه بیماری پارانویا رو بوجود میاره. بعضی از مزاج ها و طبیعت ها هم متمایل به بدبینی است. می گن طرف طبیعت پارانوئید داره. از خصوصیات این افرادی که روحیه ی پارانوئید دارند این هست که در هر چیزی و در هر شخصی نکات ضعف و عیوب اون شخص رو می بینن. شاید درست هم می بینند ولی حسن های طرف رو نمی بینند. مثلا اگر فردی دو صفت بارز داشته باشه مثلا در خرج کردن خسیس باشه ولی حلال و حرام رو خوب رعایت کنه - می گن فلانی خسیسه و اینو نمی بینن که در رعایت حلال و حرام خیلی دقت می کنه. به این صفت اون فرد هم به عنوان وسواس نگاه می کنند که خود عیب دیگری است!!! یعنی از نظر اونها این فرد دو تا عیب داره یکی اینکه خسیسه و دیگر اینکه وسواسه!!! این افراد همه ی محاسن رو هم به صورت عیب می بینند! اگر شما یکی از این افراد هستید توصیه ای که به شما می شه کرد اینه که: در درجه اول وقتی عیب و ایرادی رو در کسی می بینید به این فکر کنید که آیا همون ایراد و همون عیب در خودتون هست یا نه؟ اگر هست باید بدونید که این فرا فکنی نفس خودتونه. و اگر نیست اون وقت حق دارید بررسی کنید که چرا. در روابط زن و شوهر ها معمولا شاهد چنین بدبینی هایی هستیم. کافیه یکی از طرفین مستعد این نوع پارانوئید باشه... این روحیه به طور ناخودآگاه می گرده و مورد برا اثبات این مطلب پیدا می کنه... مثلا گاهی یکی از طرفین که از عدم اعتماد به نفس و خود کم بینی رنج می بره و در عوض طرف مقابلش رو پر از استعداد و توان و قابلیت های مختلف می بینه... اینجاست که اون حسادته جرقه ی پنهانی اش رو می زنه و بیماری پارانوئید خفته در بطن شخص میکروب خودش رو پیدا می کنه و فعال می شه! می گه پس یقینا طرف مقابل ام از من بهتری رو می تونه جذب کنه! و بدبینی شروع می شه.. (یه داستانی هست راجع به یه خانمی که به شوهرش مشکوک بوده و هر روز مویی با رنگ های مختلف روی کت شوهرش پیدا می کنه... یه روز سیاه... یه روز بلوند... یه روز سفید... و یه روز که هیچ مویی پیدا نمی کنه با خودش فکر می کنه حتما طرف کچل بوده!!! این مثال قشنگیه و عمق این مطلب رو بیان می کنه که فرد بدبین همیشه به دنبال پیدا کردن مدرکی برای اثبات نظریه های بد بینانه ی خودشه...) برای شکسته شدن این بدبینی های بیمار گونه باید در درجه اول مهربانی و محبت بین زن و مرد حاکم باشه و این رو هم بیشتر زن می تونه تنظیم بکنه تا مرد. به امید دوام و گسترش مهر و محبت در بین تمامی خانواده ها و انسان ها کنجکاوی خوبه و به نفع بشره و علت اصلی پیشرفت بشر همین کنجکاوی بوده اما دقت کنیم که این کنجکاوی با تجسس فرق داره... خیلی هم فرق داره... نباید بگذاریم کنجکاوی به تجسس کشیده بشه که خیلی خطرناکه و منشا کارهای بد می شه (بیشتر فسادها و غیبت ها از تجسسه... ). کنجکاوی رو سیراب کنید در مسیر ایمان و اعتقاد و خدمت به خلق! قلب و زبان آدم اگه با هم باشن می شن بهترین عضوهای بدن آدم و اگه از هم جدا باشن می شن بدترین عضوهای بدن آدم! کنجکاوی هم همینه: اگه با ایمان و اعتقاد باشه بهترین چیزه و اگه خلاف اون باشه و در مسیر تجسس و فضولی به کار گرفته بشه می شه بدترین چیز... بنابراین نمی شود گفت کنجکاوی را سرکوب کنید و از بین ببرید... بلکه کنجکاوری رو سیراب کنید در مسیر اعتقاد و ایمان و خدمت به خلق. خوشبختی رو سرلوحه زندگی خود قرار بده.... ابتدا باید دریچه های بدخواهی و بد بینی و بدگرایی رو ببندی... و گرنه هرچیزی رو که نسبت به دیگران می خوای سر خودت می
خواد... هر بدی ای که تو ذهنت تصور می کنی با تصور کردنش اونو متولد می
کنی... یعنی احتمال رخ دادن اون بدی رو بیش تر می کنی... به این خاطره که
می گن مثبت فکر کن... بداندیش نباش... گمان بد نبر... یاد بگیر که مثبت گرا باشی و به امور مثبت بیندیشی... ای
برادر تو همان اندیشه ای...اگه می خوای خوشبخت بشی... به خوشبختی
بیندیش... و دراون راستا عمل کن... اندیشه ات رو با عملت همسو کن به قولی فوکوس کن رو نتیجه ...
| Design By : Night Skin |

